Οι προσπάθειες των μηχανικών και η ξεφτίλα της πολιτικής - BlogInGr

BlogInGr

Πολιτική - Απόψεις - Ιδέες - Υγεία

Post Top Ad

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Οι προσπάθειες των μηχανικών και η ξεφτίλα της πολιτικής




Του Ηλία Σταμπολιάδη
Καθηγητή Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
Πολυτεχνείου Κρήτης
 
Μόλις εχθές τελείωσε η εκπαιδευτική άσκηση των φοιτητών της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων. Ένας από τους τόπους εργασίας που επισκέπτονται οι φοιτητές κάθε χρόνο είναι τα ορυχεία και οι ατμοηλεκτρικοί σταθμοί της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα.
Οι συνάδελφοι μηχανικοί μας ενημέρωσαν για τη
διαδικασία της εξόρυξης, τα αποθέματα, την προστασία του περιβάλλοντος, την ενεργειακή απόδοση των ατμοηλεκτρικών σταθμών και τις προσπάθειες να την αυξήσουν όσο το δυνατό περισσότερο. Ακούσαμε για το σχετικό κόστος της ενέργειας που παράγεται από τις ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) που είναι πολλαπλάσιο από αυτό του Λιγνίτη.
Μάθαμε ακόμη ότι οι ΑΠΕ προηγούνται στην κατανάλωση από τον λιγνίτη με συνέπεια οι καταναλωτές να πληρώνουν μεγαλύτερο κόστος για το ρεύμα που καταναλώνουν. Βέβαια, εάν η τεχνολογία των ΑΠΕ ήταν εγχώρια θα λέγαμε ότι πληρώνοντας κάτι παραπάνω συμβάλουμε στην τεχνολογική πρόοδο ελπίζοντας ότι στο μέλλον θα βελτιωθεί το λειτουργικό κόστος των ΑΠΕ. Έλα όμως που η τεχνολογία των ΑΠΕ είναι ουσιαστικά εισαγόμενη και το κάτι παραπάνω πηγαίνει κυρίως  στους εταίρους μας που μας δανείζουν χρήματα για να τους πληρώνουμε για αυτό που έχουμε τη δυνατότητα να παράγουμε φθηνότερα.
Όσο και αν αυτό εξοργίζει τον Έλληνα καταναλωτή είναι πταίσμα σε σύγκριση με την απάτη που οι κυβερνώντες έχουν αποδεχθεί εις βάρος του Ελληνικού λαού. Η βιομηχανία παραγωγής αλουμινίου είναι από τις πλέον ενεργοβόρες.  Ανέκαθεν η εταιρεία Αλουμίνιον της Ελλάδος στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς ζητούσε την άδεια να παράγει δικό της ηλεκτρικό ρεύμα για τις ανάγκες της. Τελικά η άδεια της δόθηκε και εγκατέστησε μονάδα παραγωγής ρεύματος από την καύση εισαγόμενου αερίου. Μέχρις εδώ όλα καλά σύμφωνα με τους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Όλοι γνωρίζουμε ότι το αέριο, εισαγόμενο ή μη, είναι μία αναλώσιμη πηγή ενέργειας που κάποτε θα τελειώσει όπως και ο λιγνίτης.
Να όμως που το “Ελληνικό” Κράτος απεφάνθη ότι στην περίπτωση του Αλουμινίου της Ελλάδος η μονάδα παραγωγής ρεύματος από αέριο κατατάσσεται στις ΑΠΕ. Αυτό σημαίνει ότι, ασχέτως ζήτησης στο δίκτυο της ΔΕΗ, αυτή είναι αναγκασμένη να αγοράζει σε τιμές ΑΠΕ ανά πάσα στιγμή το ρεύμα της Αλουμίνιον της Ελλάδος κλείνοντας δικές της μονάδες ενώ συγχρόνως η Αλουμίνιον της Ελλάδος για τις δικές της ανάγκες δεν καταναλώνει το ρεύμα που παράγει αλλά αγοράζει ρεύμα από τη ΔΕΗ με πολύ μικρότερο κόστος από αυτό που της πουλάει.
Ρωτούν λοιπόν οι φοιτητές μου. Κύριε, αξίζει τον κόπο οι μηχανικοί της ΔΕΗ να προσπαθούν να βελτιώσουν έστω και στο ελάχιστο το κόστος παραγωγής ρεύματος όταν με μία απόφαση της κυβέρνησης η προκαλούμενη ζημιά είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερη; Εγώ εδώ δεν έχω να τους πω τίποτε. Εάν όμως αποφασίσουν να επαναστατήσουν θα τους βοηθήσουμε παρέχοντας το ιδεολογικό, και τεχνολογικό υπόβαθρο που θα χρειαστούν. Ας βγουν οι ίδιοι στο δρόμο, εμάς μας πήρανε τα χρόνια.



Post Bottom Ad